Mick Herron urodził się w Newcastle, obecnie mieszka w Oksfordzie. Na swoim koncie ma wiele poczytnych i nagradzanych książek. Jednak to „Kulawe konie” zyskały status jednej z dwudziestu najlepszych powieści szpiegowskich wszechczasów, „Joe Country” to już szósta cześć cyklu.
okładkowo
Nie przestajesz być szpiegiem tylko dlatego, że wypadłeś już z gry.
W Slough House, azylu niewydarzonych szpiegów, budzą się wspomnienia. Wszystkie złe. Catherine Standish znów kupuje alkohol, Louisa Guy rozgrzebuje popioły utraconej miłości, a nowy rekrut Lech Wicinski, którego grzechy czynią go wyrzutkiem nawet pośród kulawych koni, chce za wszelką cenę dowiedzieć się, kto zniszczył jego karierę, nawet jeśli zapłaci za to zrujnowaniem sobie życia. Zimą Jackson Lamb wolałby mieć święty spokój, ale nawet on nie może zignorować zaschniętej krwi na swoich dywanach. Kiedy więc człowiek odpowiedzialny za zabicie jednego z kulawych koni w końcu wychodzi z ukrycia, Lamb wysyła swoją ekipę, aby wyrównała rachunki. Tym razem zmierzają do Walii. Nie wszyscy wrócą do domu.
„Joe Country” to kolejny pełen napięcia i ironii szpiegowski thriller w cyklu, który po raz kolejny też udowadnia, że Mick Herron mistrzowsko łączy inteligentną intrygę z czarnym humorem. Powrót do świata „Leniwych Koni” oferuje mieszankę nieudaczności i bohaterstwa, charakterystyczną dla tej serii – bohaterowie są równie niedoskonali, co fascynujący. Herron prowadzi fabułę dynamicznie, jednocześnie pogłębiając psychologię postaci i pokazując brutalność prawdziwej pracy wywiadowczej. „Joe Country” to świetnie napisany, zaskakujący i momentami poruszający thriller, który potwierdza, że cykl o Slough House należy do najlepszych współczesnych powieści szpiegowskich.
Mam nadzieję, że to nie ostatnia z cyklu. A w razie czego pozostaje jeszcze serial wg. tych książek.
