Toshikazu Kawaguchi – jest producentem, dyrektorem oraz dramaturgiem w grupie teatralnej Sonic Snail. Książka „Zanim wystygnie kawa“ wygrała Grand Prize na Suginami Drama Festival, została także wystawiona jako sztuka teatralna. Jest to też pierwsza część cyklu.
okładkowo
A gdyby móc cofnąć się w czasie? Gdyby choć na chwilę wrócić do przeszłości i spróbować coś wyjaśnić, czemuś zaradzić, spotkać się z kimś, może po raz ostatni… W małej bocznej uliczce w Tokio ukryła się klimatyczna kawiarnia, która od ponad stu lat serwuje starannie parzoną kawę. Krążą pogłoski, że swoim klientom oferuje też wyjątkową możliwość podróży w czasie. W „Zanim wystygnie kawa” spotykamy cztery osoby, z których każda ma nadzieję skorzystać z tej oferty. Ktoś chce się skonfrontować z dawną miłością, ktoś powrócić do czasów sprzed utraty pamięci, zobaczyć się z siostrą, spotkać córkę, której nigdy nie było okazji poznać. Wszystko może się wydarzyć, ale pod wieloma warunkami. Najważniejszy: musisz wrócić, zanim wystygnie twoja kawa.
Kocham wszelkie podróże w czasie miłością oczywistą, choć w życiu realnym nieodwzajemnioną… Dlatego i po ten tytuł sięgnęłam ochoczo, z nadzieją, że i w rzeczywistości znajdę owo miejsce, które mi to umożliwi. Jak dowiadujemy się z książki, aby taka podróż się udała, należy przestrzegać jeszcze pewnych zasad. Obowiązuje całkowity zakaz dokonywania jakichkolwiek zmian w przyszłości lub przeszłości, nie możesz też opuścić kawiarni (i musisz wrócić do teraźniejszości), zanim wystygnie ci kawa.
Całość treści tworzą, aż cztery odrębne opowieści w których znajdziemy miłość, nadzieję, czułość, ogrom empatii i zwykłe ludzkie odruchy a z drugiej strony mamy stratę, żel i smutek. Mieszanka emocji, niczym aromat najprzedniejszej kawy przetacza się na stronach książki.
Jedna z naprawdę wyjątkowych i oryginalnych książek. Polecam i czekam na kolejny tom.
