Tag: książka

Andy Weir już jako piętnastolatek został zatrudniony w narodowym laboratorium, jako programista gdzie pracuje do dziś, jako inżynier oprogramowania. Natomiast jego fascynacja inżynierią kosmiczną, mechaniką orbitalną, zastosowaniami teorii względności czy historią lotów kosmicznych zaowocowała debiutem książkowym pt. Marsjanin. Książka powstawała najpierw na stronie autora a potem jako ebook.

Mark Watney kilka dni temu był jednym z pierwszych ludzi, którzy stanęli na Marsie. Teraz jest pewien, że będzie pierwszym, który tam umrze!

Straszliwa burza piaskowa sprawia, że marsjańska ekspedycja, w której skład wchodzi Mark Watney, musi ratować się ucieczką z Czerwonej Planety. Kiedy ciężko ranny Mark odzyskuje przytomność, stwierdza, że został na Marsie sam w zdewastowanym przez wichurę obozie, z minimalnymi zapasami powietrza i żywności, a na dodatek bez łączności z Ziemią. Co gorsza, zarówno pozostali członkowie ekspedycji, jak i sztab w Houston uważają go za martwego, nikt więc nie zorganizuje wyprawy ratunkowej; zresztą, nawet gdyby wyruszyli po niego niemal natychmiast, dotarliby na Marsa długo po tym, jak zabraknie mu powietrza, wody i żywności. Czyżby to był koniec? Nic z tego. Mark rozpoczyna heroiczną walkę o przetrwanie, w której równie ważną rolę, co naukowa wiedza, zdolności techniczne i pomysłowość, odgrywają niezłomna determinacja i umiejętność zachowania dystansu wobec siebie i świata, który nie zawsze gra fair…

Czytanie „Marsjanina” okazało się zaskakująco pozytywnym doznaniem. Choć na początku wydawało się, że będzie to niezbyt porywająca opowieść o człowieku, który po prostu próbuje przeżyć, w niekorzystnych warunkach, na Czerwonej Planecie. I to w zasadzie bez szans na przetrwanie, przy niesprawnym systemie komunikacji, zdany wyłącznie na siebie. A głównym bohater określa swoją sytuację tak: „Mam całkowicie przesrane. To moja przemyślana opinia. Przesrane.” (w oryginale: I’m pretty much fucked. That’s my considered opinion. Fucked.).

Co mu pozostaje? Czekanie w samotności na pewną śmierć? Czy coś jeszcze może się wydarzyć? Okazuje się, że bardzo wiele.

Mark jest zabawnym facetem, przy tym oczywiście strasznie łebskim astronautą – botanikiem i mechanikiem w jednej osobie. Śledzenie jego zmagań, ze strony na stronę, wciąga coraz bardziej. I, hej, jako czytelnik, łapiesz się w końcu na tym, że naprawdę chcesz, żeby mu się udało…
Marsjanin napisany jest głównie w formie dziennika, prowadzonego oczywiście przez samego Watneya (bo kogóż by innego), w rytmie marsjańskich dni (tzw. soli), nieznacznie dłuższych od ziemskich. Watney pisze swój dziennik „na gorąco”

W pewnym momencie autor wprowadza kombinację dziennika i narracji trzecioosobowej, ukazującej sytuację „zagubionego w kosmosie” astronauty z innej perspektywy (tej ziemskiej). Jest to fabularnym strzał w „dziesiątkę”, dodaje dynamiki i kolorytu całości.

Warto wspomnieć o dość wysokim nasyceniu książki wiedzą z zakresu techniki, fizyki, chemii, botaniki, geologii, astrofizyki itd. Pisarz wykonał wprost tytaniczną pracę, by nie tworzyć fikcji naukowej, ale napisać wszystko w zgodzie z dzisiejszym stanem wiedzy.
„Autor jest tu ściśle naukowy i techniczny, aż do bólu. W książce wszystko się zgadza, wszystko jest logicznie prawdopodobne, możliwe.”
Dlatego Marsjanina czyta się jak „najprawdziwszą prawdę” a przy tym jeszcze na wesoło, bez zadęcia czy patosu.
Zostaje nam już tylko oczekiwać filmu w reż. Ridleya Scotta z Mattem Damonem w roli głównej, no i kolejnej książki Andyego Weira.

 Wyd. Akurat