Książkacafe

Nie jestem ani wielkim znawcą ani zagorzałym fanem tego autora, ale bezsprzecznie bardzo lubię Johna Irvinga jako pisarza i osobę. Niestety spotkanie z nim nie dane mi było, ale miałam relacje bezpośrednio od męża, który był na spotkaniu z pisarzem. A jako prezent dostałam najnowszą książkę z autografem autora. Na przestrzeni lat przeczytałam Irvingowe: Świat
 
Czytaj dalej

Jednym z tematów do których z iście „krwawą” przyjemnością wracam jest właśnie temat Draculi – Hrabiego Draculi vel Vlada Palownika – vel Vlada Draculi, Basaraba. Jak zwał tak zwał… jest to chyba najsłynniejszy wampir zarówno w literaturze jak i w filmie… Ostatnio (jeszcze w sierpniu) przeczytałam „połknęłam” wręcz dwie nowe pozycje na ten temat C.C.Humphreysa
 
Czytaj dalej

Jako, że dawno nie było nic o kawie (którą w końcu uwielbiam), poniżej zamieszczam krótką ściągę na temat proporcji, jakie należy zachować przy konkretnych rodzajach kawy. Znalazłam owe proporcje jakiś czas temu, w jednej z babskich gazet, gdzie zresztą nadesłała tę „kawo-ściągę” jedna z czytelniczek. Cafe latte – 3:1 – podgrzane mleko do espressoCafe mocha
 
Czytaj dalej

Biografie sławnych i bogatych… czytam już chyba najrzadziej, na palcach jednej ręki mogłabym policzyć te przeczytane. Ale co innego powieść biograficzna, bo właśnie taka wpadła mi w ręce jeszcze w sierpniu. Moja droga M (znów wepchnęła mi do ręki książkę mówiąc, przeczytaj, spodoba Ci się) i miała rację. Książka o Marii Callas jest niezwykła, tak
 
Czytaj dalej

Tak właśnie (nowo poznaną przeze mnie autorkę tego gatunku) zwą w Norwegii, dobrze, że nie drugą Christie. Ale do rzeczy…Książka Utracona jawi się jako dobry kryminał a nawet za dobry – jak dla mnie, bo koniec jest nader denerwujący. Czytając przez cały czas jesteśmy pewni… wydaje się nam… że wiemy… a w efekcie nie wiemy
 
Czytaj dalej

Długo zastanawiałam się nad tym wpisem, naprawdę długo… tym bardziej, że autorka jest mi znana a nie chcę być posądzona o stronniczość, czy co tam innego. Spróbuję więc skupić się na recenzowaniu. W wyniku zawiłej aczkolwiek bardzo ciekawej (i miłej) historii weszłam w posiadanie dwóch książek autorstwa Anny Strzelec: pierwsza – Tylko nie życz mi
 
Czytaj dalej

Czasem będę wpisywała w ten sposób, jeśli chodzi o autorów i książki, o których było już wcześniej a które przeczytałam później po zrobieniu wpisów. Stefan Darda swym drugim dziełem (I część dylogii) Słoneczna Dolina – Czarny Wygon, które „bezczelnie” nabyłam za pieniądze siostry, ale w końcu dla niej (przeczytałam po niej, choć kusiło przeczytać pierwszej)
 
Czytaj dalej

Nie sądziłam, że przyjdzie mi coś takiego powiedzieć, tym bardziej po opinii jaką miałam o współczesnej prozie polskiej, a jednak. Do tej pory czytelnictwo prozy obcej do polskiej miało się u mnie jak 8:2 (mniej więcej). Więc odszczekuję niektóre stwierdzenia lub też przemilczam jak kto woli. Ale ostatnio to się zmienia na szczęście na plus
 
Czytaj dalej

Bez wątpienia proza kanadyjska ma swą jakość i specyfikę nie do podrobienia, a jest już na pewno różna od amerykańskiej. Weźmy chociaż dokonania M.Atwood, A.Munro. W końcu: „co kraj to obyczaj”. Podobno. Trudno jest mi zrecenzować tytuł, który nie ma w sobie ani sensacyjnych zwrotów akcji ani zajmujących dialogów a narracja bynajmniej nie jest porywająca.
 
Czytaj dalej

Pewnego czerwcowego dnia, czyli całkiem niedawno przyszła do mnie siostra i rzuciła mi na kolana książką a tuż za nią dodała: „musisz to przeczytać” oraz „tylko nie czytaj tego w nocy, a jeśli już to przy świecy…”. Ja w odpowiedzi popukałam się w czoło, już za jej plecami rzecz jasna. Ale czytać zaczęłam. Muszę przyznać,
 
Czytaj dalej