Pięknie ilustrowana opowieść o przyjaźni, marzeniach, dorastaniu i bajkowej paryskiej modzie.
Aleja Minionych Czasów. Serce Paryża. To tutaj, na ostatnim piętrze starej kamienicy mieszka elegancka i bardzo osobliwa Mademoiselle Oiseau. Ile ma lat? Nie pytajcie, tego nie wie nikt. Prawdę mówiąc, sąsiedzi z rzadka tylko widują ją na balkonie, gdzie wystrojona w perłowy naszyjnik pokazuje się w towarzystwie swoich kotów i ptaszków. Piętro niżej mieszka dziewięcioletnia Isabella, dziewczynka tak zwyczajna, że aż niewidzialna. Tak, nikt jej nie dostrzega, nikt z nią nie rozmawia, nie chce się z nią bawić. Pewnego dnia po powrocie ze szkoły Isabella naciska zły guzik windy i przez pomyłkę wjeżdża do mieszkania panny Oiseau… Tak zaczyna się historia pewnej niezwykłej, pełnej magii i przygód, przyjaźni.
Bajki kocham już od wczesnego dzieciństwa, powtarzam to zawsze i nie zmieniam zdania, więc i po opowieść o Mademoiselle Oiseau musiałam sięgnąć.
Dawno (jesli kiedykolwiek) nie widziałam tak cudnej wizualnie książki, którą także świetnie się czyta. Magnifique po prostu.
Ilustracje, znajdujące się w środku, wykonano w myśl najlepszej, klasycznej szkoły (takie talenty nie rodzą się na kamieniu) – rzeczywiście przypominają kreskę J.M.Szancera.
Literatura na pewno dla mamy i córki, do czytania wspólnie z małą czytelniczką (ale i z czytelnikiem). Historia Mademoiselle Oiseau to rzecz absolutnie czarująca i pełna magii, tej dobrej, mądrej, pokrzepiającej… niesie ze sobą niezwykłe ciepło.
Ta książka, to jakby powiew normalności w naszym współczesnym normalnym świecie, to inkluz magii w szaleństwie dookoła i wiecie co? Niecierpliwie czekam na kolejne barwne, pełne paryskiego szyku opowieści niesamowitej Madmoiselle.
