Dorota Sumińska – to polska pisarka i dziennikarka. Z zawodu jest weterynarzem. Prowadziła programy telewizyjne (Zwierzowiec w TVP1) i radiowe (Zwierzenia na cztery łapy w I Programie PR oraz Wierzę w zwierzę na antenie Tok FM) na ten temat. Prowadzi prywatną praktykę lekarsko-weterynaryjną w jednej z warszawskich lecznic oraz pisze książki nie tylko o zwierzętach domowych 🙂
To płyniemy jej Balią przez Amazonkę.
okładkowo
Opowieści Doroty Sumińskiej można czytać bez końca. Autorka potrafi o nich pisać pięknie, obrazowo, anegdotycznie, po prostu z miłością, ale i z dystansem przyrodnika.
Tym razem doktor weterynarii zabiera nas do Amazonii. Przemierzamy wspólnie Kolumbię, Peru i Brazylię i oczywiście na każdym kroku odkrywamy ciekawe historie. Spotykamy się z potomkami Indian z plemion Ticuna i Cocama, zwłaszcza z kobietami. Okazuje się bowiem, że w tych niewielkich społecznościach właśnie one zajmują wyższą pozycję od mężczyzn.
Każda strona książki Balią przez Amazonkę dotyczy oczywiście zwierząt. W końcu to tropikalny las, dżungla, największa na świecie, ale niestety coraz mniejsza. Na szczęście wciąż można tu spotkać tak dziwne i ciekawe stworzenia jak żółw matamata, czy małpy wełniaki. Zachęcona przez przyjaciół, miłośników Ameryki Południowej, do „tropienia jaguara”, autorka nie dała się długo przekonywać…
To moja pierwsza „popełniona” Sumińska, choć nazwisko tej Pani nie było mi obce. Książka trafiła w moje ręce przez przypadek. Spodobała mi się już egzotyczna okładka, a idąc dalej zabawny i lekki styl narracji, choć niepozbawiony odpowiedniej dozy zdrowej krytyki i słusznej zresztą momentami (dotyczącej wyniszczania dóbr naturalnych choćby).
Dawno nie czytałam żadnej książki podróżniczej i ta urzekła mnie całkowicie. Czytałam ją jak pełne pasji zapiski z podróży (momentami jak bardzo osobisty pamiętnik). Swoją drogą niezła gawędziarka z tej Pani Doroty.
Razem z autorką zwiedzimy: Peru, Kolumbię, Brazylię, przeczytamy o wielu ciekawych ludziach (plemionach), o dziwnych i niesamowitych zwierzętach także.
Książkę podzielono na dość krótkie rozdziały i wzbogacono zdjęciami z podróży. Na majówkę jak znalazł. Może nie zdążymy akurat nad Amazonkę i z powrotem, ale na kartach książki zawsze. Polecam.
Wyd. Literackie
Różyczko, dziękuję Ci bardzo za trój-pak radosny, wielką mi niespodziankę sprawiłaś. Oferta rewanżu przyjęta, będę jeszcze pisać lub dzwonić jak się ogarnę z czasoprzestrzenią.
O cudnie, bo już maila wysłałam w tej sprawie, to miłej lektury, buziaki <3
Hej , piszesz bardzo ciekawego bloga , mamy ndzieję , że zechcesz zawitać na naszego bloga. Jesteśmy tak zwanymi „Świeżynkami” więc może zostawisz jakiś pouczający komentarz.
Ha, ha…dzięki a ha, ha, że niby ja i pouczający, to tylko mix wielu lat pisania (ponad 7) bloga i pasji, dacie radę i wy. Ale zrewizytuję w wolnej chwili.