Idealny czytelnik to pisarz sprzed momentu,
w którym słowa układają się na stronie.
Idealni czytelnicy nie podążają za opowieścią:
oni biorą w niej udział.
Idealny czytelnik to tłumacz, który umie rozkroić tekst, obrać ze skóry
dobrać się do szpiku, podążyć za każdą tętnicą i żyłą
a potem postawić na nogi całkiem nowe, czujące stworzenie.
Idealny czytelnik nie jest wypychaczem zwierząt.
Idealny czytelnik wie, co pisarz jedynie przeczuwa.
Idealny czytelnik lubi korzystać ze słownika.
Idealni czytelnicy nie umieją wysłowić swojej wiedzy.
Idealny czytelnik ocenia książkę po jej okładce.
Idealny czytelnik składa książce obietnicę zmartwychwstania.
Każda książka dobra lub zła ma swojego idealnego czytelnika.
Odkładając książkę idealni czytelnicy czują, że gdyby jej nie czytali,
świat byłby uboższy.
w którym słowa układają się na stronie.
Idealni czytelnicy nie podążają za opowieścią:
oni biorą w niej udział.
Idealny czytelnik to tłumacz, który umie rozkroić tekst, obrać ze skóry
dobrać się do szpiku, podążyć za każdą tętnicą i żyłą
a potem postawić na nogi całkiem nowe, czujące stworzenie.
Idealny czytelnik nie jest wypychaczem zwierząt.
Idealny czytelnik wie, co pisarz jedynie przeczuwa.
Idealny czytelnik lubi korzystać ze słownika.
Idealni czytelnicy nie umieją wysłowić swojej wiedzy.
Idealny czytelnik ocenia książkę po jej okładce.
Idealny czytelnik składa książce obietnicę zmartwychwstania.
Każda książka dobra lub zła ma swojego idealnego czytelnika.
Odkładając książkę idealni czytelnicy czują, że gdyby jej nie czytali,
świat byłby uboższy.
Powyższe nazwijmy to „złote myśli” znalazłam (i zachwyciłam się) w „Magazynie literackim” („Tygodnik Powszechny” Nr 4-5/2010, dodatek do TP 20/2010). Autorem ich jest Alberto Manguel (1948r) Kanadyjczyk – argentyńskiego pochodzenia. W swoim życiu był min. lektorem niewidomego Jorge Luisa Borgesa, w Europie pracował dla różnych wydawców, wydawał również na Tahiti i w Anglii, na stałe osiadł dopiero w Kanadzie.
A.M. najbardziej jednak znany (i nagradzany) jest jako autor książek o czytaniu. W Polsce wydanie: Moja historia czytania (Muza, 2003), obecnie niedostępna do kupienia raczej. Udało mi się ją wypożyczyć w mojej (świetnie zaopatrzonej jak się okazuje) BP. W tym roku ukazał się jego zbiór esejów (niestety jeszcze nie po polsku) pt. A Reader on Reading – z którego pochodzą zamieszczone w „Tygodniku…” fragmenty.
Zachęcam serdecznie do poszukania książek senior Manguela, bo chyba każdy czytelnik jeśli już nie jest – to chce być tym idealnym… A jego książki mogą nam w tym pomóc jak żadne inne, przypuszczam.
A.M. najbardziej jednak znany (i nagradzany) jest jako autor książek o czytaniu. W Polsce wydanie: Moja historia czytania (Muza, 2003), obecnie niedostępna do kupienia raczej. Udało mi się ją wypożyczyć w mojej (świetnie zaopatrzonej jak się okazuje) BP. W tym roku ukazał się jego zbiór esejów (niestety jeszcze nie po polsku) pt. A Reader on Reading – z którego pochodzą zamieszczone w „Tygodniku…” fragmenty.
Zachęcam serdecznie do poszukania książek senior Manguela, bo chyba każdy czytelnik jeśli już nie jest – to chce być tym idealnym… A jego książki mogą nam w tym pomóc jak żadne inne, przypuszczam.
Różo, a ja nie wierzę w żadne ideały, nawet czytelnicze.Po książki chętnie sięgnę, wymienione przez Ciebie.Pozdrawiam słonecznie.
Rozumiem, oj ja niestety jestem, no przynajmniej w kilku sprawach… 😉 Pozdrawiam również.
Hmm, to ja jestem idealnym czytelnikiem tylko w niektorych z tych punktów, czyli podsumowując- idealnym czyetlnikiem nie jestem 😉
Świetne ” złote myśli ” ! Skopiuję i wydrukuję, a potem przekażę dalej , np. Melanii, mojej wnuczce, która kocha książki. 🙂